سهراب سپهري شاعر و نقاش مشهور معاصر در سال 1307 در كاشان ولادت يافت.او را بايد از نخستين كساني دانست كه راه نيما را شناخت وبه پيروي از او پرداخت.نخستين مجموعه شعر نيمايي سپهري به نام « مرگ رنگ »در سال 1330 منتشر شد و او با مجموعه شعر هاي «زندگي خوابها»،«آوارآفتاب»،«شرق اندوه»و«حجم سبز»شهرت يافت.

زبان شعري سهراب در برخي اشعار او ساده وبي آلايش و در برخي ديگر،آميخته با مضامين و مفاهيم

عرفاني و فلسفي و همراه با نمادهايي است كه محصول سفرها و آشنايي او با آيين هاي بودايي،برهمايي، انديشه هاي كريشنامورتي-عارف معروف معاصر هندي-ونيز انديشه ي عرفاي بزرگ ايراني و اسلامي است. جز اين،سهراب سپهري با ادبيات اروپايي نيز آشنايي داشت و ترجمه هايي چند نيز از او باقي مانده است.

زندگي سپهري،پس از 52 سال در ارديبهشت 1359 با بيماري سرطان به پايان رسيد.آخرين مجموعه اشعار سپهري«ما،هيچ،ما نگاه»همراه با ديگر اشعارش،در مجموعه اي به نام «هشت كتاب» در خرداد 1356منتشر شد.